alt
W lutowym numerze miesięcznika naukowo-technicznego Mechanik ukazał się artykuł Piotra Szpondra pt. Rekonstrukcja części pojazdów zabytkowych z wykorzystaniem narzędzi CAD oraz technik modelatorskich. Nasz kolega z pracy i mój przyjaciel opowiada o wykorzystaniu zarówno nowoczesnych systemów komputerowych jak i tradycyjnych technik modelatorskich przy rekonstrukcji części pojazdów. Podczas prac rekonstrukcyjnych wielokrotnie okazało się, że nowoczesność reprezentowana przez komputery i systemy CAx musi być wspierana tradycyjnymi technikami takimi jak np. techniki modelatorskie.
inż. Rafał Krajewski
 
 
 
 
Obszarem zainteresowania niewielkiego zespołu (absolwenci Wydziału Samochodów i Maszyn Roboczych Politechniki Warszawskiej) pod kierownictwem mgr. inż. Zbigniewa Nowosielskiego jest rekonstrukcja historycznych pojazdów wojskowych. Działania te mają na celu zachowanie myśli technicznej polskiego przedwojennego przemysłu, a w szczególności przemysłu obronnego. Zespół łączy wiedzę i wieloletnie doświadczenie szefa zespołu z wiedzą i umiejętnościami młodych inżynierów posługujących się nowoczesnymi technikami i programami komputerowymi. Wspólnie realizowane przedsięwzięcia są korzystne dla obu stron, a przede wszystkim dla początkujących Inżynierów, którzy zdobywają cenne doświadczenia niezbędne w pracy zawodowej.

Rozwój Inżynierii odwrotnej wcale nie oznacza zaniedbania znanych już technik odwzorowania nieregularnych kształtów elementów, jakim jest m.in. technika modelarska. Przykładem jest wykonanie repliki kierownicy polskiego gąsienicowego artyleryjskiego C2P. Pojazd z okresu międzywojennego budowany był na zmodernizowanym podwoziu tankietki TKS i przeznaczony do holowania armaty przeciw lotniczej Bofors kal. 40 mm lub przyczepki z amunicją. W pierwszej serii wyprodukowano 196 egzemplarzy, produkcję drugiej serii przerwała wojna.
Oryginalna kierownica, wypożyczona z muzeum „World War II Victory Museum w Auburn” (USA), posłużyła jako wzorzec do wykonania repliki. Do zbudowania formy zastosowano mieszana technikę użycia Gumosilu WW oraz gipsu modelarskiego. W powstałej formie odlano wierna kopię, która posłużyła jako rdzeń do rekonstrukcji części technika odlewniczą.
Zespół wykorzystał także technikę szybkiego prototypowania do opracowania elektronicznej wersji dokumentacji rekonstruowanych części. Proces postepowania jest nieco inny niż przytoczony w przykładzie. Tworzony jest model bryłowy w dowolnym systemie wspomagającym projektowanie (CAD) na podstawie chmury punktów, będącej wynikiem skanowania 3D oryginalnego elementu, bądź jego kopii wykonanej wcześniej techniką modelarską. Na podstawie wygenerowanego w programie CAD modelu3D jest pełna dokumentacja 3D i 2D danej części. Dokumentacja zawiera niezbędne wymiary potrzebne do wykonania odlewu, jak i dalszych obróbek mechanicznych, np. z zastosowaniem obrabiarek skierowanych numerycznie. Wykorzystywanie opisanymi metodami części zachowują pierwotny kształt niezbędny do właściwego funkcjonowania elementu. Zespół może pochwalić się wykonaniem licznych rekonstrukcji, m. in. Odbudowane zostały takie pojazdy, jak czołg TK-3(lekki czołg rozpoznawczy tzw., tankietka), TK-S ( ulepszona wersja czołgu rozpoznawczego TK-3), czy gąsienicowy ciągnik artyleryjski C2P.

Wymienione przykłady zrekonstruowanych pojazdów stanowią tylko niewielką część spośród wyprodukowanych przez przedwojenny polski przemysł zbrojeniowy. Zainteresowania zespołu skupiają się głównie na militariach, nie tylko polskich. Obecnie zespół pracuje nad rekonstrukcją pojazdu zabytkowego produkcji niemieckiej SD K[z 30] zwanego Goliathem (lekki bezzałogowy nosiciel ładunków wybuchowych) oraz lekkiego czołgu produkcji angielskiej – Vickers.